DE ROOS EN HET ZWIJN

Analyse

Handelingsverloop en thematiek van De roos en het zwijn
Uit de verhandeling van Goedele De Cock, Universiteit Gent, 2001-2002, voor Germaanse Filologie
Lees de scriptie

Scriptie Anne-Marieke Buijs, Faculteit Letten, Universiteit Utrecht, 2007
'A Tale for Young and Old: The Beauty and the Beast as you have never seen them before.' Over het vertalen van '''De roos en het zwijn'

Lees de scriptie (.doc)

De innerlijke schoonheid van het harige monster

Uit Vooys, tijdschrift voor letteren, jg 26 nr 1

Anne Provoost: Ik zeg wel eens dat meisjes over hun afkeer van het harige monster heen moeten komen, dan pas zijn ze seksueel rijp. Hiermee bedoel ik niet dat meisjes beter in staat zijn innerlijke schoonheid te zien. Wat ik bedoel is dat meisjes beter lijken op zichzelf als volwassen vrouw dan jongens. Bij jongens is de verandering radicaler, een vrouw lijkt als ze volwassen is meer op een kind dan een man. We worden allemaal hariger, maar de harigheid is extremer bij mannen. Onze stem verandert niet zo drastisch, we worden niet zo hoekig, we krijgen geen baard. Een man mag niet op een kind lijken om een man te kunnen zijn, maar een vrouw moet bij voorkeur zo veel mogelijk op een kind lijken om vrouw te zijn. Een vrouw mag niet verruwen en mag niet harig worden en mag niet hoekiger worden. Het is zowel voor de jongens als de meisjes schrikken als plotseling die jongens zo veranderen. Het duurt een tijdje voor het meisje die plotseling veranderde partner weer gewoon is, er weer verliefd op kan worden. Als al die jonge meisjes zo van paarden houden, dat is dat omdat ze de overgang maken. Ze hechten zich aan een harig beest met heel mooie ogen. Ze leren om verliefd te worden op de man die in hun ogen in eerste instantie eigenschappen heeft die meer overeenstemmen met het paard dan met het jongetje dat ze gekend hebben.
Maar de liefde van dat paard is no strings attached, want dat is eigenlijk een liefde die ze tamelijk goed in de hand heeft. Ze kan die stopzetten wanneer ze wil. Het paard zal geen avances maken. Ik denk dat jongens evengoed in staat zijn innerlijke schoonheid te zien. Zowel jongens als meisjes moeten voorbij die lichamelijke obstructies zoals menstruatiebloed en haren op de rug. Ze moeten daaraan voorbij om tot echte rijpe liefde te komen, tot seksualiteit die meer is dan een technische verzoening tussen ledematen, maar die ook iets zegt over overgave en over betrokkenheid, of dat nu voor drie jaar is of voor zestig jaar. Ik heb absoluut niet het gevoel dat jongens daar niet doorheen moeten gaan. Maar het is natuurlijk geen toeval dat het verhaal van De Schone en het Beest gaat over een mooie vrouw en een lelijke man. Als het zou gaan over een lelijke vrouw en een mooie man… dat raakt nergens aan ons collectief onderbewuste, dat is gewoon iets anders, dat is een alternatief, dat is grappig, daar kun je veel mee doen in een verhaal, maar het is niet iets waar we allemaal het gevoel bij hebben dat het verteld moet worden.

Romans: In de zon kijken | De arkvaarders | De roos en het zwijn | Vallen | Mijn tante is een grindewal